De wereld wordt geconfronteerd met ongekende en onderling samenhangende crises: economische stagnatie, sociaal verval, groteske ongelijkheid, massale verarming, dreigende klimaatcatastrofe, sluipend autoritarisme, opmars van extreemrechts en neofascisme dat de rechten van vrouwen en LGBTQ+ personen bedreigt, toenemende militarisering, oorlog en genocide.
De ongelijkheid heeft extreme en bizarre vormen aangenomen. De rijkste 1 procent van de wereldbevolking bezit meer dan 50 procent van het wereldwijde vermogen. Ondertussen neemt de armoede toe, zelfs in de ‘ontwikkelde’ landen. De plagen van hongersnood, voedselonzekerheid en ondervoeding waren aan het eind van de 20e eeuw afgenomen; nu steken ze weer de kop.
Het kapitalisme staat op het punt de ecosystemen van de natuur op te blazen. De enorme vervuiling met broeikasgassen heeft geleid tot klimaatverandering, die op weg is catastrofaal en onomkeerbaar te worden.
De hoop op een vreedzame wereld op korte termijn vervliegt. In meer dan 30 landen in de wereld woeden of woedden recentelijk oorlogen van aanzienlijke omvang. In Gaza is zelfs sprake van een genocide.
Dit alles is geen toeval of alleen het resultaat van hebzucht. Het is ingebouwd in de logica van kapitalisme, kolonialisme en imperialisme. Een systeem dat is gebouwd op het streven naar winst voor enkelen en uitbuiting van velen en de planeet. Radicale veranderingen zijn dringend nodig om de mensheid te redden van een ecologische catastrofe. RoodGroene Antikapitalisten strijdt voor die radicale veranderingen.
Voor ecosocialisme #
Het enige echte alternatief voor het kapitalisme is een maatschappij met het gemeenschappelijk bezit van belangrijke activa zoals industrie en financiën en van de gecreëerde rijkdom, met democratische en ecologische planning van de economie, waar wordt geproduceerd voor de behoeften van de samenleving, en met democratie en zelfbeheer op alle niveaus.
Voor RoodGroene Antikapitalisten is dat alternatief het ecosocialisme omdat de ecologische crisis zo diepgaand is dat ze het socialistische project herdefinieert. We strijden niet alleen voor het einde van het kapitalisme en voor een socialistische samenleving, maar ook voor een leefbare planeet. Een samenleving waarin we een einde maken aan de productivistische en consumptiegerichte waanzin van het kapitalisme. Een samenleving die rekening houdt met de grenzen van de natuur en respect heeft voor het ecologisch evenwicht.
Een egalitaire en vrije samenleving waarin fossiele brandstoffen, die zo schadelijk zijn voor het natuurlijke evenwicht, worden vervangen door hernieuwbare energiebronnen; waar de agrarische industrie plaatsmaakt voor lokale, milieuvriendelijke landbouw. Een samenleving waarin gratis openbaar vervoer de plaats inneemt van de auto.
Kortom, een nieuwe beschaving, waar respect voor het milieu en meer vrije tijd iedereen in staat stellen zijn of haar volledige potentieel te ontplooien, of dat nu artistiek, speels, fysiek, intellectueel, erotisch, politiek of anderszins is.
Voor meer democratie en zelfbeheer #
Ons maatschappelijk project heeft niets te maken met dat van reformistische of sociaal-liberale partijen, voor wie de horizon al meer dan een eeuw beperkt is tot het beheer van de kapitalistische staat. Ons project heeft evenmin iets gemeen met het bureaucratische autoritarisme dat voorheen bestond in de USSR en Oost-Europa of het China onder Mao, noch met de nieuwe autoritair staatskapitalisme van China, Vietnam, enzovoort. De arbeiders- en consumentendemocratie staat centraal in elke werkelijk socialistische samenleving en daar ontbrak en ontbreekt het volledig aan.
Ons ecosocialisme is daarom onlosmakelijk verbonden met vrijheid van meningsuiting en organisatie, met democratie en zelfbeheer, en met de actieve deelname van iedereen aan de organisatie van de samenleving. Het betekent meer democratische rechten en zeggenschap voor de meerderheid van de bevolking zoals de werkers in de bedrijven en instellingen, en de buurbewoners in hun buurten. En het betekent dat de politieke beslissingen niet worden overgelaten aan beroepspolitici. Het is de bevolking die beslist.
Geen socialisme zonder feminisme, geen feminisme zonder socialisme
De onderdrukking van vrouwen is één van de oudste vormen van overheersing in de geschiedenis. De oorsprong ervan, het patriarchaat, dateert van vóór de verdeling van de maatschappij in uitbuitende en uitgebuite klassen. Het is veelzijdig en diepgeworteld: van discriminatie op de arbeidsmarkt tot het ontzeggen van het recht om vrij over het eigen lichaam te beschikken, nog steeds een realiteit voor veel vrouwen wereldwijd; van de dubbele werkdag – voor de baas en daarna de zorg voor gezin en kinderen – tot seksuele uitbuiting en vrouwenmoorden.
De onderdrukking van vrouwen zal niet onmiddellijk en automatisch verdwijnen met de omverwerping van de kapitalistische samenleving. Maar een socialistische samenleving kan, voor het eerst in de geschiedenis, de voorwaarden scheppen om er vanaf te komen. Dat vereist een sterke, autonome, brede en verenigde vrouwenbeweging die de strijd voor vrouwenbevrijding verbindt met een socialistisch perspectief, een feministisch-socialistische beweging.
Tegen alle vormen van onderdrukking, gelijke rechten voor iedereen #
Lesbische, homoseksuele, biseksuele, transgender, intersekse en queer mensen (LHBTIQ+) hebben nog steeds te maken met veel vormen van discriminatie en onderdrukking, zowel wettelijk als anderszins. In een aantal landen waar sterke bewegingen bestaan, is al enige vooruitgang geboekt, maar in veel delen van de wereld is de onderdrukking nog steeds buitengewoon ernstig. Die onderdrukking is gewelddadig en soms moorddadig!
RoodGroene Antikapitalisten verdedigt een wereld waarin iedereen vrij moet kunnen experimenteren met genderidentiteit en seksualiteit, met respect voor de autonomie van anderen, zonder te worden gediscrimineerd. Het kapitalistische systeem, met zijn extreme sociale ongelijkheid, zijn patriarchale gezinsmodel, en het racistische en imperialistische beleid dat deel uitmaakt van zijn DNA, is net zo min in staat om die bevrijding te bereiken als de bevrijding van vrouwen. Maar ook die bevrijding zal niet het automatische product zijn van een postkapitalistische samenleving. Daarom steunen we de opbouw van een brede LHBTIQ+-beweging die de strijd voor seksuele bevrijding combineert met de strijd tegen het kapitalisme.
Tegen racisme en fascisme #
Rassenonderdrukking is een structureel onderdeel van de kapitalistische productiewijze en was een element dat de primitieve accumulatie van kapitaal garandeerde, mogelijk gemaakt door kolonisatie en de handel in tot slaaf gemaakte zwarte mensen. Racisme dient om de politieke overheersing van de kapitalistische klasse over de arbeidersklasse in stand te houden.
Vluchtelingen en mensen zonder papieren worden massaal gediscrimineerd en enorm uitgebuit, net als geracialiseerde mensen. In tijden van crisis worden ze ook als zondebok gebruikt. Racisme en xenofobie zijn aanwezig in alle sociale lagen. Vandaag de dag is islamofobie in heel Europa, samen met negrofobie, romafobie en antisemitisme, een wijdverspreide uiting van racisme geworden.
RoodGroene Antikapitalisten verzet zich tegen alle vormen van racisme en etnische verdeeldheid en tegen de manier waarop het kapitaal de menselijke samenleving racialiseert. We zijn tegen het bouwen van muren, het opsluiten in centra, het bouwen van kampen, uitzettingen, deportaties en de racistische retoriek. Niemand is illegaal op aarde, iedereen moet het recht hebben om zich te verplaatsen en overal weg te gaan. De grenzen moeten open zijn voor iedereen die zijn land ontvlucht, of dat nu om sociale, politieke, economische of milieuredenen is.
Voor internationalisme, tegen imperialisme #
RoodGroene Antikapitalisten is internationalistisch en verzet zich tegen imperialisme, nationalisme en militarisme.
Kapitalisme is een internationaal systeem. Globalisering heeft geresulteerd in multinationals die groter zijn dan veel landen. Zij domineren de wereldeconomie. De werkende klasse en de sociale bewegingen moeten zich daarom over de grenzen heen organiseren voor actie en solidariteit. Zo staan we sterker en kunnen we een tegenmacht opbouwen tegen die multinationals om strijd te voeren en overwinningen te boeken.
RoodGroene Antikapitalisme verzet zich tegen elk imperialisme – de onderwerping van zwakkere naties door sterkere – of dat nu de VS, Rusland, China of Europa is en steunen de zelfbeschikking van onderdrukte naties en de strijd voor nationale bevrijding. Als internationalisten zijn we solidair met de onderdrukte mensen die vechten voor hun rechten zoals in Palestina en Oekraïne.
De belangen van volkeren, hun recht op vrede en veiligheid worden niet verdedigd door het imperialisme van de VS of de NAVO of door het Russische en Chinese imperialisme. We zijn voor de ontmanteling van alle militaire blokken ‒ NAVO, CSTO, AUKUS – die de wereld in de richting van nieuwe inter-imperialistische conflicten drijven. We strijden tegen verhogingen van militaire budgetten, voor de ontmanteling van de productie en voorraden van alle nucleaire, chemische en bacteriologische bewapening en cyberwapens, voor de ontmanteling van alle particuliere militaire bedrijven.
Voor een democratische en strijdbare vakbeweging #
De werkende klasse heeft nog altijd een centrale rol in de strijd tegen het kapitalisme en voor het socialisme. De vakbonden zijn de eerste organisaties om hun belangen te verdedigen tegen de bazen met wie ze geen gemeenschappelijke belangen hebben. De neoliberale herstructurering van de bedrijven heeft tot veel nederlagen geleid en daardoor is de positie van de vakbonden en de werkende klasse verzwakt. Om die positie te herstellen en versterken hebben we een democratisch en strijdbare vakbeweging nodig.
Want resultaten komen niet vanzelf. Alle verbeteringen, alle overwinningen zijn behaald omdat de arbeidersbeweging in beweging is gekomen, actie heeft gevoerd, heeft gedemonstreerd en in staking is gegaan.
De vakbond dient zich echter niet alleen bezig te houden met de directe belangen van de werkende klasse maar ook met de belangen van bondgenoten zoals vrouwen, vluchtelingen en mensen zonder papieren, jongeren, LHBTQI+-mensen, werklozen, enzovoort.
Voor sterke sociale bewegingen #
Een andere wereld komt er niet vanzelf. Daar moet voor gestreden worden. Voor de dringende veranderingen moeten we sterke sociale massabewegingen zoals de antiracisme-, klimaat- en vrouwenbeweging opbouwen en de strijd aangaan want alleen massale strijd kan zorgen voor echte veranderingen voor sociale, klimaat- en economische rechtvaardigheid.
Naast het versterken van vakbonden en sociale bewegingen benutten we kansen ze met elkaar te verbinden. Samen kunnen ze een breed front van solidariteit en actie vormen. Dat vergroot hun kracht en bereik. Ze moeten brede groepen werkenden, studenten, milieuactivisten, onderdrukte en gemarginaliseerde groepen aanspreken en tot zelfactiviteit aanzetten. Daarom zijn we voor een zo breed mogelijke democratie binnen sociale bewegingen.
We streven er voor alle sociale bewegingen naar om een intersectionele benadering te kiezen zonder de focus op hun eigen specifieke eisen te verliezen.
Voor een brede radicaal linkse organisatie #
Voor radicale en antikapitalistische veranderingen zijn sterke sociale bewegingen en massale strijd cruciaal. Maar dat heeft een partij nodig die op politiek niveau steun en perspectief kan geven. Als we radicaal-linkse oplossingen willen, hebben we een radicaal-linkse politieke organisatie nodig.
De sociaaldemocraten zijn al lang niet meer in staat om zelfs maar de meest elementaire en directe belangen van de werkende klasse te verdedigen. In plaats van zich te verzetten tegen het neoliberalisme deden ze er actief aan mee en probeerden ze er slechts een sociale verhulling aan te geven.
Radicaal-links heeft een brede en sterke partij nodig. Een partij die verbonden is met vakbonden en sociale bewegingen zoals de solidariteitsbeweging met Palestina en de klimaat- en feministische beweging. Een partij die antiracistisch, ecosocialistisch, feministisch, LHBTIQUA+, democratisch, en internationalistisch is. Een partij die kan voorkomen dat extreemrechts de massale ontevredenheid kan kanaliseren. Die partij komt er niet vanzelf. Daar moet aan gewerkt en aan gebouwd worden. Waar de kansen zich voordoen om die brede radicaal linkse organisatie te realiseren zal RoodGroene Antikapitalisten zal loyaal en actief alle initiatieven steunen om zo’n partij te realiseren.
Voor een revolutionaire organisatie #
Maar hervormingen alleen zijn niet genoeg om het kapitalisme af te schaffen. Alleen een massale en beslissende strijd, die vroeg of laat het probleem van het grijpen van de staatsmacht oplevert, kan een einde maken aan het kapitalistische systeem. Hiervoor is een revolutionaire partij nodig (of een front van meerdere revolutionaire partijen).
Die organisatie zal noodzakelijkerwijs het product zijn van een verscherping van de klassenstrijd en de opkomst van massale sociale bewegingen, maar ze zal niet uit de lucht komen vallen. RoodGroene Antikapitalisten wil daarbij helpen door de opbouw en versterking van onze eigen organisatie, en door een proces van fusie en samenwerking tussen revolutionaire krachten.
Socialisme in één land, of zelfs op één continent, is onmogelijk. Daarom zijn we lid van de Vierde Internationale, een internationale groepering van revolutionaire organisaties, en werken we solidair samen met veel andere revolutionaire en antikapitalistische organisaties over de hele wereld.
RoodGroene Antikapitalisten is een democratische ledenorganisatie toegewijd aan activisme, open debat, scholing, respect en samenwerking. We willen dat alle leden kunnen deelnemen om onze organisatie verder te ontwikkelen, te versterken en samen te strijden voor antikapitalistisch en revolutionair ecosocialisme.
Wil je ons daarbij helpen? Heb je tijd, kennis, vaardigheden – of gewoon goede wil en de wens om mee te doen – die van pas kunnen komen in deze strijd? Alle bijdragen zijn welkom!
Neem contact met ons op via info@ voor meer informatie of om een afspraak te maken met een van onze leden.
De SP heeft het streven naar het socialisme ook al weer enige jaren geleden achter zich gelaten en streeft nu naar hervorming van het kapitalisme maar neemt ook nog conservatieve standpunten in zoals wat betreft internationalisme, racisme en migranten. Van de oprotpremies van Gastarbeid en kapitaal tot de huidige eis van werkvergunningen voor Oost-Europeanen, is het antiracistische profiel van de SP altijd mager geweest.
Met BIJ1 heeft Nederland iets unieks bijgedragen aan internationaal radicaal links. Voor het eerst in de Europese en Noord-Amerikaanse geschiedenis wordt een electorale partij van betekenis geleid door zwarte mensen. Woorden als ‘dekoloniaal’ en ‘intersectioneel’ zijn niet meer slechts universitaire begrippen, maar sleutelwoorden in het partijprogramma. En het heeft een serieus begin gemaakt met een programma dat ‘queer’ kan worden genoemd. Voor het eerst sinds de jaren 1970 heeft BIJ1 ook een Europese stem gegeven aan de revolutionaire ambities van de armere, niet-witte vier/vijfde van de wereld.
Vakbonden #
De vakbonden hebben te lang gedacht van wel. Ze waren mede daarom niet bestand tegen de eenzijdige klassenoorlog door het kapitaal.
